СловоРул
Морфологический разбор слова «
кашкару́
»
кашкару́
имя существительное
Произношение
кашкару́
Начальная форма
кашкара́
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
единственное
Падеж
винительный
Склонение существительного «
кашкару́
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
кашкара́
кашкары́
Рд.
кашкары́
кашка́р
Дт.
кашкаре́
кашкара́м
Вн.
кашкару́
кашкары́
Тв.
кашкаро́й
кашкаро́ю
кашкара́ми
Пр.
кашкаре́
кашкара́х
Морфемный разбор (по составу) существительного «
кашкару́
»
кашкар
у
кашкар
— корень
,
у
— окончание
.