СловоРул
Морфологический разбор слова «
кашка́р
»
кашка́р
имя существительное
Произношение
кашка́р
Начальная форма
кашкара́
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
множественное
Падеж
родительный
Склонение существительного «
кашка́р
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
кашкара́
кашкары́
Рд.
кашкары́
кашка́р
Дт.
кашкаре́
кашкара́м
Вн.
кашкару́
кашкары́
Тв.
кашкаро́й
кашкаро́ю
кашкара́ми
Пр.
кашкаре́
кашкара́х
Морфемный разбор (по составу) существительного «
кашка́р
»
кашкар
кашкар
— корень
,
ø
— нулевое окончание
.