СловоРул
Морфологический разбор слова «
викари́рующую
»
викари́рующую
имя прилагательное
Произношение
викари́рующую
Начальная форма
викари́рующий
Форма
полное
Изменяемая/неизменяемая форма
изменяемое
Род
женский
Число
единственное
Падеж
винительный
Склонение прилагательного «
викари́рующую
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
муж. р.
жен. р.
ср. р.
Им.
викари́рующий
викари́рующая
викари́рующее
викари́рующие
Рд.
викари́рующего
викари́рующей
викари́рующего
викари́рующих
Дт.
викари́рующему
викари́рующей
викари́рующему
викари́рующим
Вн.
одуш.
викари́рующего
викари́рующую
викари́рующее
викари́рующих
неод.
викари́рующий
викари́рующие
Тв.
викари́рующим
викари́рующей
викари́рующею
викари́рующим
викари́рующими
Пр.
викари́рующем
викари́рующей
викари́рующем
викари́рующих
Морфемный разбор (по составу) прилагательного «
викари́рующую
»
викарирующ
ую
викар
— корень
,
ир
— суффикс
,
у
— суффикс
,
ющ
— суффикс
,
ую
— окончание
.