СловоРул
Морфологический разбор слова «
викари́рующею
»
викари́рующею
имя прилагательное
Произношение
викари́рующею
Начальная форма
викари́рующий
Форма
полное
Изменяемая/неизменяемая форма
изменяемое
Род
женский
Число
единственное
Падеж
творительный
Склонение прилагательного «
викари́рующею
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
муж. р.
жен. р.
ср. р.
Им.
викари́рующий
викари́рующая
викари́рующее
викари́рующие
Рд.
викари́рующего
викари́рующей
викари́рующего
викари́рующих
Дт.
викари́рующему
викари́рующей
викари́рующему
викари́рующим
Вн.
одуш.
викари́рующего
викари́рующую
викари́рующее
викари́рующих
неод.
викари́рующий
викари́рующие
Тв.
викари́рующим
викари́рующей
викари́рующею
викари́рующим
викари́рующими
Пр.
викари́рующем
викари́рующей
викари́рующем
викари́рующих
Морфемный разбор (по составу) прилагательного «
викари́рующею
»
викарирующ
ею
викар
— корень
,
ир
— суффикс
,
у
— суффикс
,
ющ
— суффикс
,
ею
— окончание
.