СловоРул
Морфологический разбор слова «
эпиграмми́сту
»
эпиграмми́сту
имя существительное
Произношение
эпиграмми́сту
Начальная форма
эпиграмми́ст
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
эпиграмми́сту
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
эпиграмми́ст
эпиграмми́сты
Рд.
эпиграмми́ста
эпиграмми́стов
Дт.
эпиграмми́сту
эпиграмми́стам
Вн.
эпиграмми́ста
эпиграмми́стов
Тв.
эпиграмми́стом
эпиграмми́стами
Пр.
эпиграмми́сте
эпиграмми́стах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
эпиграмми́сту
»
эпиграммист
у
эпиграмм
— корень
,
ист
— суффикс
,
у
— окончание
.