СловоРул
Морфологический разбор слова «
эпиграммати́чная
»
эпиграммати́чная
имя прилагательное
Произношение
эпиграммати́чная
Начальная форма
эпиграммати́чный
Форма
полное
Изменяемая/неизменяемая форма
изменяемое
Род
женский
Число
единственное
Падеж
именительный
Склонение прилагательного «
эпиграммати́чная
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
муж. р.
жен. р.
ср. р.
Им.
эпиграммати́чный
эпиграммати́чная
эпиграммати́чное
эпиграммати́чные
Рд.
эпиграммати́чного
эпиграммати́чной
эпиграммати́чного
эпиграммати́чных
Дт.
эпиграммати́чному
эпиграммати́чной
эпиграммати́чному
эпиграммати́чным
Вн.
одуш.
эпиграммати́чного
эпиграммати́чную
эпиграммати́чное
эпиграммати́чных
неод.
эпиграммати́чный
эпиграммати́чные
Тв.
эпиграммати́чным
эпиграммати́чной
эпиграммати́чною
эпиграммати́чным
эпиграммати́чными
Пр.
эпиграммати́чном
эпиграммати́чной
эпиграммати́чном
эпиграммати́чных
Морфемный разбор (по составу) прилагательного «
эпиграммати́чная
»
эпиграмматичн
ая
эпиграмм
— корень
,
ат
— суффикс
,
ичн
— суффикс
,
ая
— окончание
.