СловоРул
Морфологический разбор слова «
эпиграммати́сткою
»
эпиграммати́сткою
имя существительное
Произношение
эпиграммати́сткою
Начальная форма
эпиграммати́стка
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
единственное
Падеж
творительный
Склонение существительного «
эпиграммати́сткою
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
эпиграммати́стка
эпиграммати́стки
Рд.
эпиграммати́стки
эпиграммати́сток
Дт.
эпиграммати́стке
эпиграммати́сткам
Вн.
эпиграммати́стку
эпиграммати́сток
Тв.
эпиграммати́сткой
эпиграммати́сткою
эпиграммати́стками
Пр.
эпиграммати́стке
эпиграммати́стках
Морфемный разбор (по составу) существительного «
эпиграммати́сткою
»
эпиграмматистко
ю
эпиграммат
— корень
,
ист
— суффикс
,
ко
— суффикс
,
ю
— окончание
.