СловоРул
Морфологический разбор слова «
харатью́
»
харатью́
имя существительное
Произношение
харатью́
Начальная форма
харатья́
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
единственное
Падеж
винительный
Склонение существительного «
харатью́
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
харатья́
харатьи́
Рд.
харатьи́
харате́й
Дт.
харатье́
харатья́м
Вн.
харатью́
харатьи́
Тв.
харатье́й
харатье́ю
харатья́ми
Пр.
харатье́
харатья́х
Морфемный разбор (по составу) существительного «
харатью́
»
харать
ю
харать
— корень
,
ю
— окончание
.