СловоРул
Морфологический разбор слова «
фра́нкфуртцу
»
фра́нкфуртцу
имя существительное
Произношение
фра́нкфуртцу
Начальная форма
фра́нкфуртец
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
фра́нкфуртцу
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
фра́нкфуртец
фра́нкфуртцы
Рд.
фра́нкфуртца
фра́нкфуртцев
Дт.
фра́нкфуртцу
фра́нкфуртцам
Вн.
фра́нкфуртца
фра́нкфуртцев
Тв.
фра́нкфуртцем
фра́нкфуртцами
Пр.
фра́нкфуртце
фра́нкфуртцах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
фра́нкфуртцу
»
франкфуртц
у
франкфурт
— корень
,
ц
— суффикс
,
у
— окончание
.