СловоРул
Морфологический разбор слова «
урбаи́ту
»
урбаи́ту
имя существительное
Произношение
урбаи́ту
Начальная форма
урбаи́т
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
урбаи́ту
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
урбаи́т
урбаи́ты
Рд.
урбаи́та
урбаи́тов
Дт.
урбаи́ту
урбаи́там
Вн.
урбаи́т
урбаи́ты
Тв.
урбаи́том
урбаи́тами
Пр.
урбаи́те
урбаи́тах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
урбаи́ту
»
урбаит
у
урбаит
— корень
,
у
— окончание
.