СловоРул
Морфологический разбор слова «
ура́ртцу
»
ура́ртцу
имя существительное
Произношение
ура́ртцу
Начальная форма
ура́ртец
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
ура́ртцу
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
ура́ртец
ура́ртцы
Рд.
ура́ртца
ура́ртцев
Дт.
ура́ртцу
ура́ртцам
Вн.
ура́ртца
ура́ртцев
Тв.
ура́ртцем
ура́ртцами
Пр.
ура́ртце
ура́ртцах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
ура́ртцу
»
урартц
у
у
— приставка
,
рартц
— корень
,
у
— окончание
.