СловоРул
Морфологический разбор слова «
турухта́нью
»
турухта́нью
имя прилагательное
Произношение
турухта́нью
Начальная форма
турухта́ний
Форма
полное
Изменяемая/неизменяемая форма
изменяемое
Род
женский
Число
единственное
Падеж
винительный
Склонение прилагательного «
турухта́нью
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
муж. р.
жен. р.
ср. р.
Им.
турухта́ний
турухта́нья
турухта́нье
турухта́ньи
Рд.
турухта́ньего
турухта́ньей
турухта́ньего
турухта́ньих
Дт.
турухта́ньему
турухта́ньей
турухта́ньему
турухта́ньим
Вн.
одуш.
турухта́ньего
турухта́нью
турухта́нье
турухта́ньих
неод.
турухта́ний
турухта́ньи
Тв.
турухта́ньим
турухта́ньей
турухта́ньею
турухта́ньим
турухта́ньими
Пр.
турухта́ньем
турухта́ньей
турухта́ньем
турухта́ньих
Морфемный разбор (по составу) прилагательного «
турухта́нью
»
турухтань
ю
турухт
— корень
,
ань
— суффикс
,
ю
— окончание
.