СловоРул
Морфологический разбор слова «
турухта́ньем
»
турухта́ньем
имя прилагательное
Произношение
турухта́ньем
Начальная форма
турухта́ний
Форма
полное
Изменяемая/неизменяемая форма
изменяемое
Число
единственное
Падеж
предложный
Варианты
турухта́ньем
турухта́ньем
Род
мужской
средний
Склонение прилагательного «
турухта́ньем
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
муж. р.
жен. р.
ср. р.
Им.
турухта́ний
турухта́нья
турухта́нье
турухта́ньи
Рд.
турухта́ньего
турухта́ньей
турухта́ньего
турухта́ньих
Дт.
турухта́ньему
турухта́ньей
турухта́ньему
турухта́ньим
Вн.
одуш.
турухта́ньего
турухта́нью
турухта́нье
турухта́ньих
неод.
турухта́ний
турухта́ньи
Тв.
турухта́ньим
турухта́ньей
турухта́ньею
турухта́ньим
турухта́ньими
Пр.
турухта́ньем
турухта́ньей
турухта́ньем
турухта́ньих
Морфемный разбор (по составу) прилагательного «
турухта́ньем
»
турухтань
ем
турухт
— корень
,
ань
— суффикс
,
ем
— окончание
.