СловоРул
Морфологический разбор слова «
трактаме́нту
»
трактаме́нту
имя существительное
Произношение
трактаме́нту
Начальная форма
трактаме́нт
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
трактаме́нту
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
трактаме́нт
трактаме́нты
Рд.
трактаме́нта
трактаме́нтов
Дт.
трактаме́нту
трактаме́нтам
Вн.
трактаме́нт
трактаме́нты
Тв.
трактаме́нтом
трактаме́нтами
Пр.
трактаме́нте
трактаме́нтах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
трактаме́нту
»
трактамент
у
трактамент
— корень
,
у
— окончание
.