СловоРул
Морфологический разбор слова «
тиртханка́ру
»
тиртханка́ру
имя существительное
Произношение
тиртханка́ру
Начальная форма
тиртханка́р
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
тиртханка́ру
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
тиртханка́р
тиртханка́ры
Рд.
тиртханка́ра
тиртханка́ров
Дт.
тиртханка́ру
тиртханка́рам
Вн.
тиртханка́ра
тиртханка́ров
Тв.
тиртханка́ром
тиртханка́рами
Пр.
тиртханка́ре
тиртханка́рах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
тиртханка́ру
»
тиртханкар
у
тирт
— корень
,
ханкар
— корень
,
у
— окончание
.