СловоРул
Морфологический разбор слова «
тарбага́нчик
»
тарбага́нчик
имя существительное
Произношение
тарбага́нчик
Начальная форма
тарбага́нчик
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
именительный
Склонение существительного «
тарбага́нчик
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
тарбага́нчик
тарбага́нчики
Рд.
тарбага́нчика
тарбага́нчиков
Дт.
тарбага́нчику
тарбага́нчикам
Вн.
тарбага́нчика
тарбага́нчиков
Тв.
тарбага́нчиком
тарбага́нчиками
Пр.
тарбага́нчике
тарбага́нчиках
Морфемный разбор (по составу) существительного «
тарбага́нчик
»
тарбаганчик
тарбаган
— корень
,
чик
— суффикс
,
ø
— нулевое окончание
.