СловоРул
Морфологический разбор слова «
танбу́ра
»
танбу́ра
имя существительное
Произношение
танбу́ра
Начальная форма
танбу́р
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
родительный
Склонение существительного «
танбу́ра
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
танбу́р
танбу́ры
Рд.
танбу́ра
танбу́ров
Дт.
танбу́ру
танбу́рам
Вн.
танбу́р
танбу́ры
Тв.
танбу́ром
танбу́рами
Пр.
танбу́ре
танбу́рах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
танбу́ра
»
танбур
а
танбур
— корень
,
а
— окончание
.