СловоРул
Морфологический разбор слова «
султа́нам
»
султа́нам
имя существительное
Произношение
султа́нам
Начальная форма
султа́н
Тип
нарицательное
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
множественное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
султа́нам
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
султа́н
султа́ны
Рд.
султа́на
султа́нов
Дт.
султа́ну
султа́нам
Вн.
одуш.
султа́на
султа́нов
неод.
султа́н
султа́ны
Тв.
султа́ном
султа́нами
Пр.
султа́не
султа́нах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
султа́нам
»
султан
ам
султан
— корень
,
ам
— окончание
.