| Произношение | спуртани́те |
| Начальная форма | спуртану́ть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | повелительное |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Число | множественное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | спуртану́ | спуртану́л | |
| жен. р. | спуртану́ла | |||
| Ты | муж. р. | спуртане́шь | спуртану́л | спуртани́ |
| жен. р. | спуртану́ла | |||
| Он | спуртане́т | спуртану́л | ||
| Она | спуртану́ла | |||
| Оно | спуртану́ло | |||
| Мы | спуртане́м | спуртану́ли | ||
| Вы | спуртане́те | спуртану́ли | спуртани́те | |
| Они | спуртану́т | спуртану́ли | ||
с — приставка,
пуртан — корень,
ите — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | спуртану́ть |
| Прич. действ. прош. | спуртану́вший |
| Дееприч. прош. | спуртану́вспуртану́вши |