| Произношение | расцара́пни |
| Начальная форма | расцара́пнуть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | повелительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Число | единственное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | расцара́пну | расцара́пнул | |
| жен. р. | расцара́пнула | |||
| Ты | муж. р. | расцара́пнешь | расцара́пнул | расцара́пни |
| жен. р. | расцара́пнула | |||
| Он | расцара́пнет | расцара́пнул | ||
| Она | расцара́пнула | |||
| Оно | расцара́пнуло | |||
| Мы | расцара́пнем | расцара́пнули | ||
| Вы | расцара́пнете | расцара́пнули | расцара́пните | |
| Они | расцара́пнут | расцара́пнули | ||
рас — приставка,
царап — корень,
н — суффикс,
и — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | расцара́пнуть |
| Прич. страд. прош. | расцара́пнутый |
| Прич. кр. страд. прош. | расцара́пнут |
| Прич. действ. прош. | расцара́пнувший |
| Дееприч. прош. | расцара́пнуврасцара́пнувши |