| Произношение | расхи́тит |
| Начальная форма | расхи́тить |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Время | будущее |
| Лицо | 3-e лицо |
| Число | единственное |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | расхи́щу | расхи́тил | |
| жен. р. | расхи́тила | |||
| Ты | муж. р. | расхи́тишь | расхи́тил | расхи́ть |
| жен. р. | расхи́тила | |||
| Он | расхи́тит | расхи́тил | ||
| Она | расхи́тила | |||
| Оно | расхи́тило | |||
| Мы | расхи́тим | расхи́тили | ||
| Вы | расхи́тите | расхи́тили | расхи́тьте | |
| Они | расхи́тят | расхи́тили | ||
рас — приставка,
хит — корень,
ит — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | расхи́тить |
| Прич. страд. прош. | расхи́щенный |
| Прич. кр. страд. прош. | расхи́щен |
| Прич. действ. прош. | расхи́тивший |
| Дееприч. прош. | расхи́тярасхи́тиврасхи́тивши |