| Произношение | расканту́йте |
| Начальная форма | раскантова́ть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | повелительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Число | множественное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | расканту́ю | раскантова́л | |
| жен. р. | раскантова́ла | |||
| Ты | муж. р. | расканту́ешь | раскантова́л | расканту́й |
| жен. р. | раскантова́ла | |||
| Он | расканту́ет | раскантова́л | ||
| Она | раскантова́ла | |||
| Оно | раскантова́ло | |||
| Мы | расканту́ем | раскантова́ли | ||
| Вы | расканту́ете | раскантова́ли | расканту́йте | |
| Они | расканту́ют | раскантова́ли | ||
рас — приставка,
кант — корень,
у — суффикс,
йте — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | раскантова́ть |
| Прич. страд. прош. | расканто́ванный |
| Прич. кр. страд. прош. | расканто́ван |
| Прич. действ. прош. | раскантова́вший |
| Дееприч. прош. | раскантова́враскантова́вши |