| Произношение | размани́ли |
| Начальная форма | размани́ть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Число | множественное |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | разманю́ | размани́л | |
| жен. р. | размани́ла | |||
| Ты | муж. р. | разма́нишь | размани́л | размани́ |
| жен. р. | размани́ла | |||
| Он | разма́нит | размани́л | ||
| Она | размани́ла | |||
| Оно | размани́ло | |||
| Мы | разма́ним | размани́ли | ||
| Вы | разма́ните | размани́ли | размани́те | |
| Они | разма́нят | размани́ли | ||
раз — приставка,
ман — корень,
и — суффикс,
л — суффикс,
и — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | размани́ть |
| Прич. страд. прош. | разма́ненный |
| Прич. кр. страд. прош. | разма́нен |
| Прич. действ. прош. | размани́вший |
| Дееприч. прош. | разманя́размани́вразмани́вши |