| Произношение | процара́пал |
| Начальная форма | процара́пать |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | процара́паю | процара́пал | |
| жен. р. | процара́пала | |||
| Ты | муж. р. | процара́паешь | процара́пал | процара́пай |
| жен. р. | процара́пала | |||
| Он | процара́пает | процара́пал | ||
| Она | процара́пала | |||
| Оно | процара́пало | |||
| Мы | процара́паем | процара́пали | ||
| Вы | процара́паете | процара́пали | процара́пайте | |
| Они | процара́пают | процара́пали | ||
про — приставка,
царап — корень,
а — суффикс,
л — суффикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | процара́пать |
| Прич. страд. прош. | процара́панный |
| Прич. кр. страд. прош. | процара́пан |
| Прич. действ. прош. | процара́павший |
| Дееприч. прош. | процара́павпроцара́павши |