| Произношение | профинти́м |
| Начальная форма | профинти́ть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Время | будущее |
| Лицо | 1-e лицо |
| Число | множественное |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | профинчу́ | профинти́л | |
| жен. р. | профинти́ла | |||
| Ты | муж. р. | профинти́шь | профинти́л | профинти́ |
| жен. р. | профинти́ла | |||
| Он | профинти́т | профинти́л | ||
| Она | профинти́ла | |||
| Оно | профинти́ло | |||
| Мы | профинти́м | профинти́ли | ||
| Вы | профинти́те | профинти́ли | профинти́те | |
| Они | профинтя́т | профинти́ли | ||
про — приставка,
финт — корень,
им — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | профинти́ть |
| Прич. страд. прош. | профинче́нный |
| Прич. кр. страд. прош. | профинче́н |
| Прич. действ. прош. | профинти́вший |
| Дееприч. прош. | профинтя́профинти́впрофинти́вши |