| Произношение | перешепче́те |
| Начальная форма | перешепта́ть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Время | будущее |
| Лицо | 2-e лицо |
| Число | множественное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | перешепчу́ | перешепта́л | |
| жен. р. | перешепта́ла | |||
| Ты | муж. р. | перешепче́шь | перешепта́л | перешепчи́ |
| жен. р. | перешепта́ла | |||
| Он | перешепче́т | перешепта́л | ||
| Она | перешепта́ла | |||
| Оно | перешепта́ло | |||
| Мы | перешепче́м | перешепта́ли | ||
| Вы | перешепче́те | перешепта́ли | перешепчи́те | |
| Они | перешепчу́т | перешепта́ли | ||
пере — приставка,
шепч — корень,
ете — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | перешепта́ть |
| Прич. страд. прош. | переше́птанный |
| Прич. кр. страд. прош. | переше́птан |
| Прич. действ. прош. | перешепта́вший |
| Дееприч. прош. | перешепта́вперешепта́вши |