| Произношение | переканту́ете |
| Начальная форма | перекантова́ть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Время | будущее |
| Лицо | 2-e лицо |
| Число | множественное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | переканту́ю | перекантова́л | |
| жен. р. | перекантова́ла | |||
| Ты | муж. р. | переканту́ешь | перекантова́л | переканту́й |
| жен. р. | перекантова́ла | |||
| Он | переканту́ет | перекантова́л | ||
| Она | перекантова́ла | |||
| Оно | перекантова́ло | |||
| Мы | переканту́ем | перекантова́ли | ||
| Вы | переканту́ете | перекантова́ли | переканту́йте | |
| Они | переканту́ют | перекантова́ли | ||
пере — приставка,
кант — корень,
у — суффикс,
ете — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | перекантова́ть |
| Прич. страд. прош. | переканто́ванный |
| Прич. кр. страд. прош. | переканто́ван |
| Прич. действ. прош. | перекантова́вший |
| Дееприч. прош. | перекантова́вперекантова́вши |