СловоРул
Морфологический разбор слова «
ора̀нгута́ну
»
ора̀нгута́ну
имя существительное
Произношение
ора̀нгута́ну
Начальная форма
ора̀нгута́н
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
ора̀нгута́ну
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
ора̀нгута́н
ора̀нгута́ны
Рд.
ора̀нгута́на
ора̀нгута́нов
Дт.
ора̀нгута́ну
ора̀нгута́нам
Вн.
ора̀нгута́на
ора̀нгута́нов
Тв.
ора̀нгута́ном
ора̀нгута́нами
Пр.
ора̀нгута́не
ора̀нгута́нах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
ора̀нгута́ну
»
орангутан
у
орангутан
— корень
,
у
— окончание
.