| Произношение | окарикату́рившем |
| Начальная форма | окарикату́ривший |
| Форма | полное |
| Залог | действительное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Число | единственное |
| Падеж | предложный |
| Возвратность | невозвратное |
| Варианты | окарикату́рившем | окарикату́рившем |
| Род | мужской | средний |
о — приставка,
карикатур — корень,
и — суффикс,
вш — суффикс,
ем — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | окарикату́рить |
| Прич. страд. прош. | окарикату́ренный |
| Прич. кр. страд. прош. | окарикату́рен |
| Прич. действ. прош. | окарикату́ривший |
| Дееприч. прош. | окарикату́ряокарикату́ривокарикату́ривши |