| Произношение | окарикату́рить |
| Начальная форма | окарикату́рить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | окарикату́рю | окарикату́рил | |
| жен. р. | окарикату́рила | |||
| Ты | муж. р. | окарикату́ришь | окарикату́рил | окарикату́рь |
| жен. р. | окарикату́рила | |||
| Он | окарикату́рит | окарикату́рил | ||
| Она | окарикату́рила | |||
| Оно | окарикату́рило | |||
| Мы | окарикату́рим | окарикату́рили | ||
| Вы | окарикату́рите | окарикату́рили | окарикату́рьте | |
| Они | окарикату́рят | окарикату́рили | ||
о — приставка,
карикатур — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | окарикату́рить |
| Прич. страд. прош. | окарикату́ренный |
| Прич. кр. страд. прош. | окарикату́рен |
| Прич. действ. прош. | окарикату́ривший |
| Дееприч. прош. | окарикату́ряокарикату́ривокарикату́ривши |