СловоРул
Морфологический разбор слова «
курбан-байра́ма
»
курбан-байра́ма
имя существительное
Произношение
курбан-байра́ма
Начальная форма
курбан-байра́м
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
родительный
Склонение существительного «
курбан-байра́ма
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
курбан-байра́м
курбан-байра́мы
Рд.
курбан-байра́ма
курбан-байра́мов
Дт.
курбан-байра́му
курбан-байра́мам
Вн.
курбан-байра́м
курбан-байра́мы
Тв.
курбан-байра́мом
курбан-байра́мами
Пр.
курбан-байра́ме
курбан-байра́мах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
курбан-байра́ма
»
курбан-байрам
а
курбан
— корень
,
байрам
— корень
,
а
— окончание
.