СловоРул
Морфологический разбор слова «
кульминати́вную
»
кульминати́вную
имя прилагательное
Произношение
кульминати́вную
Начальная форма
кульминати́вный
Форма
полное
Изменяемая/неизменяемая форма
изменяемое
Род
женский
Число
единственное
Падеж
винительный
Склонение прилагательного «
кульминати́вную
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
муж. р.
жен. р.
ср. р.
Им.
кульминати́вный
кульминати́вная
кульминати́вное
кульминати́вные
Рд.
кульминати́вного
кульминати́вной
кульминати́вного
кульминати́вных
Дт.
кульминати́вному
кульминати́вной
кульминати́вному
кульминати́вным
Вн.
одуш.
кульминати́вного
кульминати́вную
кульминати́вное
кульминати́вных
неод.
кульминати́вный
кульминати́вные
Тв.
кульминати́вным
кульминати́вной
кульминати́вною
кульминати́вным
кульминати́вными
Пр.
кульминати́вном
кульминати́вной
кульминати́вном
кульминати́вных
Морфемный разбор (по составу) прилагательного «
кульминати́вную
»
кульминативн
ую
кульмин
— корень
,
ат
— суффикс
,
ивн
— суффикс
,
ую
— окончание
.