| Произношение | кизельгу́рами |
| Начальная форма | кизельгу́р |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | множественное |
| Падеж | творительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | кизельгу́р | кизельгу́ры |
| Рд. | кизельгу́ра | кизельгу́ров |
| Дт. | кизельгу́ру | кизельгу́рам |
| Вн. | кизельгу́р | кизельгу́ры |
| Тв. | кизельгу́ром | кизельгу́рами |
| Пр. | кизельгу́ре | кизельгу́рах |
кизельгур — корень,
ами — окончание.