| Произношение | карау́лен |
| Начальная форма | карау́ленный |
| Форма | краткое |
| Залог | страдательное |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | несовершенный |
| Время | прошедшее |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Возвратность | невозвратное |
караул — корень,
ен — суффикс,
ø — нулевое окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | карау́лить |
| Прич. страд. прош. | карау́ленный |
| Прич. кр. страд. прош. | карау́лен |
| Прич. страд. наст. | карау́лимый |
| Прич. кр. страд. наст. | карау́лим |
| Прич. действ. прош. | карау́ливший |
| Прич. действ. наст. | карау́лящий |
| Дееприч. наст. | карау́ля |
| Произношение | карау́лен |
| Начальная форма | карау́льня |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 1-e склонение |
| Род | женский |
| Число | множественное |
| Падеж | родительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | карау́льня | карау́льни |
| Рд. | карау́льни | карау́лен |
| Дт. | карау́льне | карау́льням |
| Вн. | карау́льню | карау́льни |
| Тв. | карау́льней | карау́льнями |
| Пр. | карау́льне | карау́льнях |
караул — корень,
ен — суффикс,
ø — нулевое окончание.