| Произношение | карата́на |
| Начальная форма | карата́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | родительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | карата́н | карата́ны |
| Рд. | карата́на | карата́нов |
| Дт. | карата́ну | карата́нам |
| Вн. | карата́н | карата́ны |
| Тв. | карата́ном | карата́нами |
| Пр. | карата́не | карата́нах |
каратан — корень,
а — окончание.