СловоРул
Морфологический разбор слова «
каракульча́м
»
каракульча́м
имя существительное
Произношение
каракульча́м
Начальная форма
каракульча́
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
множественное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
каракульча́м
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
каракульча́
каракульчи́
Рд.
каракульчи́
каракульче́й
Дт.
каракульче́
каракульча́м
Вн.
каракульчу́
каракульчи́
Тв.
каракульчо́й
каракульчо́ю
каракульча́ми
Пр.
каракульче́
каракульча́х
Морфемный разбор (по составу) существительного «
каракульча́м
»
каракульч
ам
каракульч
— корень
,
ам
— окончание
.