| Произношение | зауважа́ли |
| Начальная форма | зауважа́ть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Число | множественное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | зауважа́ю | зауважа́л | |
| жен. р. | зауважа́ла | |||
| Ты | муж. р. | зауважа́ешь | зауважа́л | зауважа́й |
| жен. р. | зауважа́ла | |||
| Он | зауважа́ет | зауважа́л | ||
| Она | зауважа́ла | |||
| Оно | зауважа́ло | |||
| Мы | зауважа́ем | зауважа́ли | ||
| Вы | зауважа́ете | зауважа́ли | зауважа́йте | |
| Они | зауважа́ют | зауважа́ли | ||
за — приставка,
уваж — корень,
а — суффикс,
л — суффикс,
и — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | зауважа́ть |
| Прич. страд. прош. | заува́женный |
| Прич. кр. страд. прош. | заува́жен |
| Прич. действ. прош. | зауважа́вший |
| Дееприч. прош. | зауважа́взауважа́вши |