| Произношение | затума́ньте |
| Начальная форма | затума́нить |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | повелительное |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Число | множественное |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | затума́ню | затума́нил | |
| жен. р. | затума́нила | |||
| Ты | муж. р. | затума́нишь | затума́нил | затума́нь |
| жен. р. | затума́нила | |||
| Он | затума́нит | затума́нил | ||
| Она | затума́нила | |||
| Оно | затума́нило | |||
| Мы | затума́ним | затума́нили | ||
| Вы | затума́ните | затума́нили | затума́ньте | |
| Они | затума́нят | затума́нили | ||
за — приставка,
туман — корень,
ь — суффикс,
те — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | затума́нить |
| Прич. страд. прош. | затума́ненный |
| Прич. кр. страд. прош. | затума́нен |
| Прич. действ. прош. | затума́нивший |
| Дееприч. прош. | затума́нязатума́нивзатума́нивши |