| Произношение | затарато́рит |
| Начальная форма | затарато́рить |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | лабильный |
| Вид | совершенный |
| Время | будущее |
| Лицо | 3-e лицо |
| Число | единственное |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | затарато́рю | затарато́рил | |
| жен. р. | затарато́рила | |||
| Ты | муж. р. | затарато́ришь | затарато́рил | затарато́рь |
| жен. р. | затарато́рила | |||
| Он | затарато́рит | затарато́рил | ||
| Она | затарато́рила | |||
| Оно | затарато́рило | |||
| Мы | затарато́рим | затарато́рили | ||
| Вы | затарато́рите | затарато́рили | затарато́рьте | |
| Они | затарато́рят | затарато́рили | ||
за — приставка,
таратор — корень,
ит — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | затарато́рить |
| Прич. действ. прош. | затарато́ривший |
| Дееприч. прош. | затарато́рязатарато́ривзатарато́ривши |