| Произношение | залохма́тел |
| Начальная форма | залохма́теть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | изъявительное |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Время | прошедшее |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | залохма́тею | залохма́тел | |
| жен. р. | залохма́тела | |||
| Ты | муж. р. | залохма́теешь | залохма́тел | залохма́тей |
| жен. р. | залохма́тела | |||
| Он | залохма́теет | залохма́тел | ||
| Она | залохма́тела | |||
| Оно | залохма́тело | |||
| Мы | залохма́теем | залохма́тели | ||
| Вы | залохма́теете | залохма́тели | залохма́тейте | |
| Они | залохма́теют | залохма́тели | ||
за — приставка,
лохм — корень,
а — суффикс,
т — суффикс,
е — суффикс,
л — суффикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | залохма́теть |
| Прич. действ. прош. | залохма́тевший |
| Дееприч. прош. | залохма́тевзалохма́тевши |