СловоРул
Морфологический разбор слова «
жильберти́та
»
жильберти́та
имя существительное
Произношение
жильберти́та
Начальная форма
жильберти́т
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
родительный
Склонение существительного «
жильберти́та
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
жильберти́т
жильберти́ты
Рд.
жильберти́та
жильберти́тов
Дт.
жильберти́ту
жильберти́там
Вн.
жильберти́т
жильберти́ты
Тв.
жильберти́том
жильберти́тами
Пр.
жильберти́те
жильберти́тах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
жильберти́та
»
жильбертит
а
жильберт
— корень
,
ит
— суффикс
,
а
— окончание
.