| Произношение | дигамбарам |
| Начальная форма | дигамбар |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | множественное |
| Падеж | дательный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | дигамбар | дигамбары |
| Рд. | дигамбара | дигамбаров |
| Дт. | дигамбару | дигамбарам |
| Вн. | дигамбара | дигамбаров |
| Тв. | дигамбаром | дигамбарами |
| Пр. | дигамбаре | дигамбарах |
дигамбар — корень,
ам — окончание.