| Произношение | дезавуи́руя |
| Начальная форма | дезавуи́ровать |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | несовершенный |
| Время | настоящее |
| Возвратность | невозвратное |
дезаву — корень,
ир — суффикс,
у — суффикс,
я — суффикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | дезавуи́ровать |
| Прич. страд. прош. | дезавуи́рованный |
| Прич. кр. страд. прош. | дезавуи́рован |
| Прич. страд. наст. | дезавуи́руемый |
| Прич. кр. страд. наст. | дезавуи́руем |
| Прич. действ. прош. | дезавуи́ровавший |
| Прич. действ. наст. | дезавуи́рующий |
| Дееприч. прош. | дезавуи́ровав |
| Дееприч. наст. | дезавуи́руя |