| Произношение | гранича́рах |
| Начальная форма | гранича́р |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | множественное |
| Падеж | предложный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | гранича́р | гранича́ры |
| Рд. | гранича́ра | гранича́р |
| Дт. | гранича́ру | гранича́рам |
| Вн. | гранича́ра | гранича́р |
| Тв. | гранича́ром | гранича́рами |
| Пр. | гранича́ре | гранича́рах |
граничар — корень,
ах — окончание.