| Произношение | арзама́сцами |
| Начальная форма | арзама́сец |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | множественное |
| Падеж | творительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | арзама́сец | арзама́сцы |
| Рд. | арзама́сца | арзама́сцев |
| Дт. | арзама́сцу | арзама́сцам |
| Вн. | арзама́сца | арзама́сцев |
| Тв. | арзама́сцем | арзама́сцами |
| Пр. | арзама́сце | арзама́сцах |
арзамас — корень,
ц — суффикс,
ами — окончание.