| Произношение | аргирофа́не |
| Начальная форма | аргирофа́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | предложный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | аргирофа́н | аргирофа́ны |
| Рд. | аргирофа́на | аргирофа́нов |
| Дт. | аргирофа́ну | аргирофа́нам |
| Вн. | аргирофа́н | аргирофа́ны |
| Тв. | аргирофа́ном | аргирофа́нами |
| Пр. | аргирофа́не | аргирофа́нах |
аргир — корень,
о — соединительная гласная,
фан — корень,
е — окончание.