СловоРул
Морфологический разбор слова «
антаблеме́нту
»
антаблеме́нту
имя существительное
Произношение
антаблеме́нту
Начальная форма
антаблеме́нт
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
антаблеме́нту
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
антаблеме́нт
антаблеме́нты
Рд.
антаблеме́нта
антаблеме́нтов
Дт.
антаблеме́нту
антаблеме́нтам
Вн.
антаблеме́нт
антаблеме́нты
Тв.
антаблеме́нтом
антаблеме́нтами
Пр.
антаблеме́нте
антаблеме́нтах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
антаблеме́нту
»
антаблемент
у
ант
— корень
,
а
— приставка
,
блемент
— корень
,
у
— окончание
.