СловоРул
Морфологический разбор слова «
анка́рцу
»
анка́рцу
имя существительное
Произношение
анка́рцу
Начальная форма
анка́рец
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
дательный
Склонение существительного «
анка́рцу
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
анка́рец
анка́рцы
Рд.
анка́рца
анка́рцев
Дт.
анка́рцу
анка́рцам
Вн.
анка́рца
анка́рцев
Тв.
анка́рцем
анка́рцами
Пр.
анка́рце
анка́рцах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
анка́рцу
»
анкарц
у
анкар
— корень
,
ц
— суффикс
,
у
— окончание
.