СловоРул
Морфологический разбор слова «
анка́рце
»
анка́рце
имя существительное
Произношение
анка́рце
Начальная форма
анка́рец
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
2-e склонение
Род
мужской
Число
единственное
Падеж
предложный
Склонение существительного «
анка́рце
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
анка́рец
анка́рцы
Рд.
анка́рца
анка́рцев
Дт.
анка́рцу
анка́рцам
Вн.
анка́рца
анка́рцев
Тв.
анка́рцем
анка́рцами
Пр.
анка́рце
анка́рцах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
анка́рце
»
анкарц
е
анкар
— корень
,
ц
— суффикс
,
е
— окончание
.