Морфологический разбор слова «анка́рца»

анка́рца
имя существительное

Произношение
анка́рца
Начальная формаанка́рец
Типнарицательное
Одушевленностьодушевлённое
Склонение2-e склонение
Родмужской
Числоединственное
Вариантыанка́рцаанка́рца
Падежродительныйвинительный

Морфемный разбор (по составу) существительного «анка́рца»

анкарца

анкар — корень,

ц — суффикс,

а — окончание.